Większość pocisków jest zbudowanych z ołowiu. Mają dookoła płaszcz miedziany, ale z jednej strony wciąż jest odsłonięty ołów (zwykle od spodu, w środku naboju). To wystarcza, żeby pył z tlenkami ołowiu unosił się na całej strzelnicy. Pył osiada nie tylko na sprzętach, ale również na strzelcach, na ich ubraniach, na broni i we włosach. Jeśli ołów będzie systematycznie przedostawał się do organizmu, powstaje ołowica.

Do organizmu ołów może przedostać się na trzy sposoby:

• kiedy oddychamy pyłem,
• kiedy osad z ołowiu dostanie się do jedzenia,
• albo przez błony śluzowe (kiedy na przykład podrapiemy się brudną ręką w oko).

Teraz ta gorsza wiadomość. Ołów jest bardzo szkodliwy dla zdrowia. Oprócz tego, bardzo trudno usuwa się z organizmu. Duża jego część, jeśli osiadła w naszych tkankach, nigdy nie zostanie usunięta. Warto wiedzieć, jak temu zapobiegać, już od pierwszej wizyty na strzelnicy.

Ołowica – objawy

Istnieją testy medyczne na poziom ołowiu w organizmie. Podstawowa norma na stężenie we krwi wynosi 100 μg/l (istnieją też inne wartości dla różnych grup ludzi), choć wartość ta jest dość umowna.

Podwyższony poziom ołowiu może powodować:

• bóle głowy,
• zmęczenie,
• nudności,
• bóle brzucha
• i wiele innych dolegliwości.

Wraz ze zwiększaniem się ilości ołowiu w organizmie, mogą pojawiać się poważne problemy neurologiczne, układu krążenia, z czasem omdlenia, aż w końcu ołowica prowadzi do śmierci.

Zapobieganie na strzelnicy

Jak można się chronić przed ołowiem na strzelnicy? Podstawowym sposobem jest dobra wentylacja. Ważne, żeby kierunek przepływu powietrza był od stanowisk strzeleckich w kierunku kulochwytu. W efekcie, wiatr wieje strzelcom w plecy, odsuwając od nich wszystkie wyziewy z broni. Warto chodzić na strzelnice otwarte lub na dobrze wentylowane strzelnice zamknięte. To jest rozwiązanie pierwszej z trzech dróg, jakimi ołów może dostać się do ludzkiego ciała.

Drugim sposobem ochrony jest mycie rąk zaraz po strzelaniu. Dzięki temu nie wprowadzimy osadzonego pyłu do błon śluzowych, ani do ust. Ważne, żeby ręce myć w zimnej lub letniej wodzie (nie gorącej). Wówczas pory w skórze pozostaną zamknięte i ołów nie zostanie wtarty głęboko w skórę. Istnieją też specjalne mydła zawierające związki chelatujące, które wiążą ołów. Ważne, żeby niczego nie jeść na strzelnicy.

W domu oczywiście warto wziąć kąpiel i zmienić ubranie. Można skorzystać z szamponów i innych kosmetyków dla strzelców. Warto mieć też oddzielne ubrania na treningi strzeleckie. Pierzemy je potem w niskiej temperaturze, z podwójnym płukaniem. Przecieramy też broń z zewnątrz po treningu.

Oczywiście, nie wpadamy w panikę i w skrajności. Wybór dobrze wentylowanych strzelnic i zachowanie podstaw higieny jest dobrym rozwiązaniem problemu. Jeśli mamy co do tego obawy, monitorujemy poziom ołowiu za pomocą okresowych badań z krwi.

Ołowica – usuwanie ołowiu

Jeśli okaże się, że nasz organizm nagromadził za dużo ołowiu, podejmujemy działania lecznicze. Najlepszym lekarstwem okazuje się zdrowy tryb życia. Systematyczny wysiłek fizyczny, dobre nawadnianie organizmu, zbilansowana dieta bogata w białko i w błonnik – to sposoby na pozbycie się dużej części ołowiu. Z niektórych tkanek (tych lepiej przepłukiwanych przez krew) łatwiej jest pozbyć się ołowiu. W innych, jak na przykład w kościach, poziom będzie obniżał się bardzo powoli i prawdopodobnie nigdy nie zniknie.

Istnieją też specjalne terapie medyczne, nazywane chelatacją. Niestety, razem z ołowiem potrafią usunąć też inne składniki, które są dla odmiany potrzebne dla zdrowia. Dlatego konieczny jest przy nich ścisły nadzór lekarza i stosuje się je tylko wtedy, kiedy problem jest poważny.

Jak widać, strzelcy nie są skazani na wysoki poziom ołowiu. Warto od samego początku przygody z tym hobby podjąć środki ostrożności i nie dopuścić, żeby ołów systematycznie odkładał się w naszym ciele. Te zasady są równie ważne, jak podstawowe zasady bezpieczeństwa na strzelnicy.

Amunicja bezołowiowa lub nietoksyczna

Istnieje też amunicja z pociskami bez ołowiu lub ołowianych, ale pokrytych płaszczem z każdej strony. To jest bardzo dobre rozwiązanie, jeśli strzelamy na strzelnicy sami lub jeśli wszyscy strzelcy na danej strzelnicy będą korzystali z takich naboi. Z oczywistych względów nie jest wystarczające, jeśli jesteśmy jedynymi osobami na strzelnicy z taką amunicją. Choć nawet wtedy warto kreować swoją postawą pozytywne trendy.

Artykuł Ołowica pochodzi z serwisu Noś broń!.

Strzał kontrolny oddaje się często jako ostatni element sprawdzenia statusu broni. Oczywiście tylko w przypadku, kiedy w ramach sprawdzenia widzimy, że broń jest rozładowana. Idea ta budzi jednak pewne kontrowersje. Niektórzy odradzają tej czynności.

Warunki bezpieczeństwa

Niektórzy oddają strzał kontrolny po sprawdzeniu broni, żeby stuprocentową pewność zwiększyć jeszcze o pół procenta… No właśnie, strzałem kontrolnym trochę podważamy wiarygodność naszej wcześniejszej kontroli statusu broni. Jeśli nie mamy pewności, czy jest pusta, zróbmy to jeszcze raz (tym razem porządnie).

Jeśli ktoś czuje, że naprawdę musi oddać strzał na sucho, trzeba zadbać o kilka szczegółów.

• Strzał kontrolny oddajemy w kierunku bezpiecznym. W magazynach broni jest to skrzynia z piaskiem lub równoważne urządzenie. Na strzelnicy jest to kulochwyt (nie automat do kawy w poczekalni, ani podłoga na stanowisku strzeleckim). W domu może to być murowana ściana osłonięta czymś, co zapobiega rykoszetom (na przykład regał z książkami).
• Druga sprawa to staranność strzału kontrolnego. Składamy się do niego tak samo, jak do prawdziwego strzału. Nie wchodzi w grę trzymanie ugiętych rąk, albo kierowanie lufy w podłogę. Jeśli zaskoczy nas strzał, musimy mieć pewność, że oprócz wstydu nie nastąpi żadna tragedia.

Szybsze zużycie broni

Strzał kontrolny w swoim założeniu ma przebiegać tak, jak oddawanie strzałów na sucho w ramach treningu bezstrzałowego. Problem w tym, że w takiej sytuacji iglica broni nie zatrzymuje się na spłonce naboju. Mechanizm uderzeniowy wyhamowuje wówczas na elemencie konstrukcyjnym, który nie pracuje w ten sposób podczas rzeczywistego strzelania. To może prowadzić do szybszego zużycia się mechanizmu.

W ramach treningu bezstrzałowego stosuje się w tym celu tak zwane zbijaki, czyli makiety naboi, które w miejscu spłonki mają element sprężycy, na którym zatrzymuje się iglica. Przy strzale kontrolnym nie będziemy mieli zbijaków. Oczywiście, strzał kontrolny jest tylko jeden, ale jeśli będziemy powtarzać go przy każdej okazji nawet po skończeniu amunicji w magazynku na strzelnicy, po kilku latach częstych treningów ten element może mieć znaczenie.

Strzał kontrolny a broń bocznego zapłonu

Czynność ta jest całkowicie zakazana w przypadku broni na amunicję bocznego zapłonu. O ile broń centralnego zapłonu może odczuć minimalny, niekorzystny efekt takiej czynności, broń bocznego zapłonu jest bardzo wrażliwa na strzelanie na sucho bez zbijaków.

Broń tego typu jest natomiast stosowana w konkurencjach sportowych, w których zwykle wymagana jest flaga bezpieczeństwa wkładana do komory nabojowej. Jest to dodatkowe zabezpieczenie.

Artykuł Strzał kontrolny pochodzi z serwisu Noś broń!.

BLOS to akronim od słów:

• broń,
• lufa,
• otoczenie,
• spust.

Wskazuje na cztery elementy, na które strzelec musi zwracać uwagę, streszczając jednocześnie podstawowe zasady bezpieczeństwa przy obsłudze broni.

„B” jak broń – BLOS

Broń należy zawsze traktować tak, jakby była załadowana. Nie wymachujemy nią, nie uderzamy, nie kręcimy na palcu (jak rewolwerowcy w starych westernach). Traktujemy jak narzędzie wymagające dużej uwagi i ostrożności. Jeśli możemy, rozładowujemy ją (i nawet wtedy traktujemy ostrożnie). Jeśli jest załadowana, chowamy do kabury (co też jest sposobem na jej zabezpieczenie) lub używamy w ramach treningu. Nigdy nie pozostawiamy bez nadzoru (chyba że przechowujemy ją w szafie pancernej, do której tylko my mamy dostęp), nawet na chwilę i nawet wtedy, kiedy nikt nie widzi. Mamy broń i jesteśmy za nią odpowiedzialni.

„L” jak lufa

Nigdy nie kierujemy lufy w stronę ludzi. Na strzelnicy przez cały czas kierujemy ją w stronę kulochwytu, czyli przestrzeni, w którą spokojnie mogą lecieć pociski (często jest to wał piasku). W przypadku broni schowanej do kabury, lufę zwykle kierujemy w ziemię (kabura zabezpiecza broń). W innych sytuacjach broń powinna być rozładowana, a nawet wtedy nie kierujemy lufy w niczyją stronę. Jeśli potrzebujemy z jakiegoś powodu zajrzeć do lufy, albo przeczyścić ją, wcześniej rozkładamy broń i wyjmujemy samą lufę.

W ramach drobnego uzupełnienia warto dodać, że kierunek kulochwytu nazywamy kierunkiem bezpiecznym. Co ważne, nie przez cały czas jest on bezpieczny. Jeśli strzelcy podchodzą do tarcz (czyli do kulochwytu), nikt na stanowiskach strzeleckich nie powinien operować bronią i trzymać jej skierowanej w kulochwyt. Nad koordynacją tych działań czuwa prowadzący strzelanie. Wzorcowy regulamin strzelnicy, a zatem i każdy rzeczywisty regulamin opisuje, gdzie znajduje się kierunek kulochwytu.

„O” jak otoczenie

Kiedy operujemy bronią, musimy być cały czas świadomi tego, co dzieje się w naszym otoczeniu. Kiedy przygotowujemy się do strzału na strzelnicy, musimy wiedzieć, czy nikt nie stoi obok tarczy, przy kulochwycie. Co prawda, na strzelnicy za synchronizację działań strzelców jest odpowiedzialny prowadzący strzelanie. Jednak to my mamy broń i nie możemy posługiwać się nią bezmyślnie. Świadomość otoczenia jest podstawą. Być może na strzelnicę wleciał gołąb i może zostać zraniony. Może widzimy osę i wiemy, że będziemy mieli problem z opanowaniem broni, jeśli do nas podleci. Obserwujemy i przewidujemy wydarzenia.

„S” jak spust – ostatnia zasada BLOS-u

Kiedy chwytamy broń, palec wskazujący trzymamy wyprostowany, na szkielecie broni. Kładziemy go na spust tylko wtedy, kiedy może paść strzał (broń jest wyprowadzona na cel i wszystko jest gotowe do strzału). Współczesna broń jest tak skonstruowana, żeby nie wystrzeliła bez ściągnięcia spustu, ale kiedy go naciśniemy, wszystkie blokady zostają zdezaktywowane i w każdej chwili może paść strzał. Nie chcielibyśmy wystrzelić tylko dlatego, że coś nas zaswędziało, albo wystraszyliśmy się huku na stanowisku obok, a nasz palec mimowolnie drgnął na spuście. Naszym podstawowym zabezpieczeniem przed nieplanowanym strzałem jest trzymanie palca wyraźnie poza spustem.

Artykuł BLOS pochodzi z serwisu Noś broń!.

W danych publikowanych przez policję (tutaj) mamy między innymi statystyki przestępczości. Znajdziemy tam choćby informacje o przestępstwach z użyciem broni palnej oraz bez jej użycia. Przestępstwa są podzielone między innymi na: zabójstwa, uszczerbek na zdrowiu i rozboje.

W tym artykule zestawimy sobie te statystyki z liczbą sztuk broni w Polsce i spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, czy zachodzi korelacja (czyli powiązanie) pomiędzy tymi zjawiskami.

Statystyki przestępczości z użyciem broni palnej

Niestety, dostępne są jedynie statystyki do roku 2021. W miarę publikacji przez policję informacji za kolejne lata, będę aktualizował ten artykuł.

Na powyższym wykresie przedstawiam przestępstwa w postaci: zabójstw, uszczerbków na zdrowiu oraz przestępstwa rozbójnicze. Jak widać, ich liczba sukcesywnie maleje z roku na rok i to w imponującym tempie. Na przestrzeni 20 lat liczba przestępstw z użyciem broni palnej zmalała ponad dziewięciokrotnie!

Największy udział wśród przestępstw z bronią palną mają rozboje. Są to wszelkiego rodzaju napady i wymuszenia.

Co może na pierwszy rzut oka dziwić, większy udział w przestępstwach mają zabójstwa niż uszczerbek na zdrowiu. To pokazuje śmiercionośność narzędzia, jakim jest broń palna. Większość przypadków jej użycia przeciwko drugiemu człowiekowi prowadzi do zgonu.

Statystyki przestępczości ogółem

Na powyższym wykresie pokazałem statystyki przestępczości ogółem: dla przestępstw popełnianych z użyciem broni palnej oraz bez niej. Jak widać, w latach 2002-2015 widzimy wyraźny spadek przestępczości, natomiast później sytuacja się stabilizuje na poziomie około 2000 przestępstw rocznie.

W tym przypadku również dominują przestępstwa o charakterze rozbójniczym. Jednak proporcja między uszczerbkiem na zdrowiu i zabójstwem wskazuje na mniejszą liczbę zabójstw.

Zestawienie z liczbą sztuk broni palnej w Polsce

Myślę, że najważniejsze wnioski możemy wysnuć z wykresu powyżej. Czerwona linia odpowiada liczbie przestępstw popełnianych przy użyciu broni palnej. Są to te same wartości, które pokazałem na wykresie słupkowym na początku artykułu, ale tutaj przedstawione łącznie dla: zabójstw, uszczerbków na zdrowiu i rozbojów. Na ten wykres naniosłem dodatkowo liczbę sztuk broni zarejestrowaną w Polsce (zachęcam do artykułu o statystykach broni). Liczbę sztuk broni zaznaczyłem kolorem niebieskim. Niestety, informacje o liczbie broni mamy dopiero od 2014 roku, dlatego ta część wykresu jest widoczna tylko od 2014 roku.

Co jednak ważne, liczba sztuk broni rośnie, podczas gdy liczba przestępstw z użyciem broni maleje. Czy istnieje bezpośrednie powiązanie pomiędzy tymi dwiema wielkościami? Prawdopodobnie nie ma tutaj powiązania typu: przyczyna-skutek. Chciałbym jednak wyraźnie podkreślić, że nie da się obronić tezy, jakoby zwiększenie liczby broni miało powodować wzrost przestępczości. Mamy „twarde dane”, w dodatku zebrane na naszym podwórku, a nie w innych krajach. Dlatego, jestem spokojny o systematyczny wzrost zainteresowania strzelectwem w Polsce. Prawdopodobnie nie nastąpi z tego powodu żadna apokalipsa…

Przedstawiam również podobne zestawienie, ale dla liczby przestępstw ogółem, nie tylko tych z użyciem broni palnej. Mamy podobną sytuację, jak na wcześniejszym wykresie. Czy to broń palna w rękach cywili zniechęca przestępców do rozbojów i zabójstw? Być może, ale prezentowane dane nie pozwalają na wyciąganie tak jednoznacznych wniosków. Pewne jest jednak, że wzrost liczby broni w Polsce nie prowadzi do zwiększenia przestępczości. „Brata oszukasz, sąsiada oszukasz, ale statystyki nie oszukasz”, czy jak to szło…

Artykuł Statystyki przestępczości pochodzi z serwisu Noś broń!.

Ile broni jest obecnie w Polsce? Ile osób ma pozwolenie na broń? Spróbujmy odpowiedzieć na te pytania, śledząc statystyki broni w Polsce. Pochodzą one z danych udostępnianych przez Komendę Stołeczną Policji: tutaj.

Ile osób ma pozwolenie na broń?

Tak naprawdę, wiemy tylko, ile zostało wydanych pozwoleń, a nie ile osób ma broń… Na czym polega różnica? Niektórzy mogą mieć więcej niż jedno pozwolenie. Dość popularną praktyką jest na przykład łączenie pozwolenia sportowego i kolekcjonerskiego. Spośród 323 983 pozwoleń szacuje się, że osób z pozwoleniem jest obecnie około 250 000.

Na powyższym wykresie pokazałem, jak w kolejnych latach zmienia się liczba pozwoleń na broń. Uwzględniłem podział na różne rodzaje pozwoleń.

• Ogólna liczba pozwoleń rośnie z roku na rok i obecnie przekroczyła już 300 000. Na przestrzeni 10 lat nastąpił wzrost o ponad 100 000 pozwoleń.
• Liczba pozwoleń do ochrony osobistej spada (z wyjątkiem ostatniego roku). Przed 2014 rokiem całkiem sporo osób miało takie pozwolenie. Osoby te sukcesywnie tracą pozwolenie ze względów zdrowotnych, w wyniku postępującego wieku, albo umierają. W to miejsce nie wydaje się kolejnych pozwoleń tego typu, stąd spadek. Warto tutaj zerknąć do artykułu: Pozwolenie na broń do ochrony osobistej.
• Wyjątkiem jest ostatni rok, kiedy zmieniły się przepisy i osoby pracujące w służbach mundurowych mogą łatwo uzyskać takie pozwolenie. Opisałem to w artykule: Pozwolenie na broń dla żołnierzy.
• Liczba pozwoleń do celów łowieckich nieznacznie rośnie z roku na rok.
• Liczba pozwoleń do celów sportowych rośnie znacznie. Na przestrzeni 10 lat wzrosła niemal pięciokrotnie. Zachęcam do artykułu: Jak uzyskać pozwolenie na broń do celów sportowych?
• Jeszcze szybciej rośnie liczba pozwoleń kolekcjonerskich. Jeszcze 10 lat temu pozwolenie tego typu niemal nie występowało, a obecnie przewyższa pozwolenie sportowe. Zapraszam też do artykułu: Pozwolenie sportowe czy kolekcjonerskie?
• Niewielkie znaczenie statystyczne zaczyna też nabierać pozwolenie szkoleniowe.

Istnieją też inne rodzaje pozwoleń na broń, ale ich liczba w Polsce jest tak mała, że nie byłaby nawet widoczna na takich wykresach.

Ile pozwoleń przybywa każdego roku?

Jeśli porównamy sobie liczbę pozwoleń w kolejnych latach, nie otrzymamy liczby wydanych pozwoleń w danym roku. Dzieje się tak dlatego, że pozwolenia są również odbierane, a ponadto osoby z pozwoleniami umierają. Dlatego, poniżej przedstawiam kolejny wykres.

Na wykresie powyżej pokazałem, jak zmienia się w czasie liczba wydawanych pozwoleń. Jak widać, liczba ta zmieniała się w niewielkim zakresie, ale w dwóch ostatnich latach mamy olbrzymi wzrost. Obecnie, wydawanych jest około 40 000 pozwoleń rocznie. W 2023 roku zostało wydanych ponad dwukrotnie więcej pozwoleń, niż w roku 2021. Jest to efekt wojny w Ukrainie, po której wybuchu ludzie w Polsce zaczęli ubiegać się o pozwolenia na broń. Zachęcam do artykułu: Jak zdobyć pozwolenie na broń?

W 2023 roku widać również 6242 wydane pozwolenia do celów ochrony osobistej. Jak wspominałem, zostały one wydane głównie osobom pracującym w służbach mundurowych.

Statystyki broni w Polsce

Warto też zobaczyć, jak zmienia się procentowy udział poszczególnych rodzajów pozwoleń na broń.

• Statystyki broni w Polsce pokazują, że pozwolenia do ochrony osobistej stopniowo tracą na znaczeniu, o czym mówiłem wcześniej.
• Zmniejsza się też udział pozwoleń łowieckich. Co prawda, ich bezwzględna liczba nieznacznie rośnie, ale innych rodzajów pozwoleń przybywa znacznie szybciej. Obecnie, stanowią one już tylko 42% spośród wszystkich pozwoleń.
• Na znaczeniu zyskują natomiast pozwolenia sportowe i kolekcjonerskie. Łącznie obejmują one już niemal połowę wszystkich pozwoleń.
• Widoczne czarne paski na górze przedstawionych słupków odpowiadają pozwoleniom szkoleniowym. Zajmują one jednak poniżej 1% wszystkich pozwoleń.

Ile broni jest w Polsce?

Oczywiście, na większość pozwoleń można kupić więcej niż jedną sztukę broni. Dlatego, statystyki broni w Polsce pokazują, że broni jest więcej niż pozwoleń. Na wykresie powyżej pokazałem, jak rozdziela się to na poszczególne pozwolenia.

Całkowita liczba sztuk broni zarejestrowanej na koniec 2023 roku wynosi: 843 755.

Kto ma najwięcej broni?

Możemy jeszcze prześledzić, ile broni przypada średnio na poszczególne rodzaje pozwoleń.

• Wartość 1,1 dla pozwolenia do ochrony osobistej oznacza, że większość osób tutaj jedną sztukę, ale nieliczni mają dwie.
• Pozwolenia: łowieckie oraz sportowe nie zmieniają się pod tym względem znacząco na przestrzeni lat.
• Co ciekawe, z roku na rok zmniejsza się średnia liczba sztuk broni rejestrowanych na pozwolenie kolekcjonerskie. Inaczej mówiąc, kolekcje broni są coraz mniej liczne.
• Nie powinien natomiast dziwić fakt, że dominuje w tej kategorii pozwolenie szkoleniowe. Jeśli ktoś prowadzi szkolenia dla grupy uczestników, musi mieć tej broni odpowiednio więcej. Obecnie, jest to średnio 8 sztuk.

Statystyki broni w Polsce i w innych krajach

Często podawaną statystyką jest liczba sztuk broni cywilnej przypadająca na 100 obywateli danego kraju. W Polsce wynosi ona około 2,2. To niewiele, szczególnie na tle innych krajów.

Średnia wartość tej statystyki w krajach europejskich wynosi 7.

Kilka przykładów z innych krajów:

• Norwegia: 29 sztuk broni cywilnej na 100 mieszkańców,
• Niemcy: 19 sztuk,
• Austria: 30 sztuki,
• Finlandia: 32 sztuk,
• Serbia: 39 sztuk,
• USA: 120 sztuk (średnio, na jedną osobę przypada więcej niż 1 sztuka broni cywilnej).

W praktyce, nie jest to doskonała statystyka. W niektórych krajach wliczana jest do niej broń ASG, która u nas traktowana jest jako zabawka i nie wymaga pozwolenia.

Ponadto, w Polsce jest sporo broni czarnoptochowej, która również nie wymaga pozwolenia i nie podlega rejestracji. Szacuje się, że w naszym kraju jest około 300 000 sztuk takiej broni.

Moim zdaniem, ciekawszą statystyką jest odpowiedź na pytanie, co który obywatel ma broń. Szacujemy liczbę posiadaczy pozwoleń na 250 000 (pisałem o tym na początku artykułu). To oznacza, że około 6,6 promila naszego społeczeństwa ma pozwolenie na broń (czyli 0,6%).

Ile osób nosi broń? Upoważnieni są do tego posiadacze pozwolenia do ochrony osobistej i pozwolenia sportowego (innych pozwoleń nie liczę, bo albo nie zezwalają one na noszenie, albo ich występowanie jest nieistotne statystycznie). Mamy więc około 35 000 osób z pozwoleniem do ochrony osobistej i około 70 000 z pozwoleniem sportowym. Zakładając, że z pierwszym pozwoleniem każdy nosi broń (po to je ma), z drugim rodzajem tylko 30% osób. Otrzymujemy 56 000 osób w Polsce, co stanowi około 1,4 promila naszego społeczeństwa (czyli 0,14%).

Czy to dużo? Nie, zdecydowanie za mało.

Artykuł Statystyki broni w Polsce pochodzi z serwisu Noś broń!.

O broni i wszystkim co jest z nią związane: katalog firm, blog ekspertów, przyjazny a
zarazem dający szerokie możliwości panel dodawania ogłoszeń, wygodne kontekstowe
przeszukiwanie ofert – to pierwszy polski portal w tej branży o tak szerokich
funkcjonalnościach – GunDay.pl.

Po dekadach względnego spokoju narastające konflikty i skutki kryzysów demograficznych
dotarły również do Europy, w efekcie czego coraz więcej ludzi zaczęło myśleć o zapewnieniu
sobie i swojej rodzinie bezpieczeństwa. Wśród kierunków takiego myślenia jednym z
głównych tematów staje się sprawa posiadania broni.
Na te potrzeby odpowiada portal GunDay.pl – portal stworzony dla miłośników militariów i
survivalu, który dostarcza niezbędnych w tej dziedzinie informacji zarówno dla
początkujących, jak i dla znawców tematu, bo jest połączeniem bazy wiedzy, portalu
ogłoszeniowego z katalogiem firm oferujących broń i wyposażenie oraz usługi związane z tą
branżą.

– Do tej pory nie było na rynku portalu o tak szerokiej funkcjonalności, a tym bardziej o
funkcjonalności, gdzie można licytować broń palną albo składać oferty kupna, licytować czy
użyć dobrze znanego z portali aukcyjnych „kup teraz” – mówi twórca projektu GunDay.pl.
Jednym z atutów projektu jest bardzo prosta i czytelna nawigacja. W menu głównym
umieszczono najważniejsze zakładki. Na szczególną uwagę zasługuje tu bardzo prosty i
zarazem przyjazny panel dodawania ogłoszeń. Przez proces ten każdego użytkownika
przeprowadzą zamieszczone w poszczególnych ramkach podpowiedzi.

Równie przyjazne jest przeglądanie ogłoszeń. Znajdziemy tu np. filtrowanie ogłoszeń wg
kalibrów, wg ofert prywatnych i firmowych, wg lokalizacji czyli województwa i kilka innych
dodatkowych filtrów.

Twórcom portalu przyświecała idea jak najwygodniejszego skomunikowania sprzedających z
kupującymi toteż zadbali o szeroki wachlarz możliwości. Można więc ustawić ogłoszenie
jako licytację, kup teraz, albo można wystawić towar i oczekiwać na oferty cenowe
poszczególnych kupujących i wybrać sobie z kim chcemy zawrzeć transakcję. Pojawiła się
zatem nowość w stosunku do zwykłych portali ogłoszeniowych a tym bardziej do ogłoszeń z bronią palną –
możliwość negocjacji ceny, w czasie której kupujący może zadać pytania i wynegocjować
optymalną dla obu stron cenę. W zamieszczonej tam zakładce kontakt można wybrać jedną z
dwóch możliwości : kontakt publiczny – tu odpowiedzi będą widzieli wszyscy użytkownicy,
albo kontakt prywatny – tu rozmowa będzie się toczyć prywatnie.

Ponieważ najważniejszą funkcjonalnością ma być ułatwienie znalezienia odpowiednich
akcesoriów, na stronie głównej umieszczono kilka pomocniczych ścieżek dotarcia do
odpowiedniego ogłoszenia. Tuż pod głównym jest więc boczne menu, listujące podstawowe
kategorie oferowanego sprzętu (broń palna krótka, broń palna długa , czarnoprochowa, łucznictwo, wiatrówki,
ASG i akcesoria strzeleckie. Poniżej mamy najnowsze fotooferty z dodanych ostatnio ​
ogłoszeń, dalej panel wyszukiwania wg marek sprzętu, a na koniec strefy (czarnoprochowa,
pneumatyczna) i na koniec przypominajka co ostatnio przeglądaliśmy.

Oprócz głównej zawartości, jaką siłą rzeczy jest baza ogłoszeń, przydatnym zasobem jest
katalog firm świadczących różnego rodzaju usługi dla związanej z bronią społeczności, wśród
których oprócz tych największych znajdziemy także świetne warsztaty rzemieślnicze, którym
możemy zlecić np. customizację wyposażenia.

Katalog jest unikalny, bo daje możliwość filtrowania zamieszczonych w nim podmiotów,
czyli przeszukiwania według swoich preferencji. GunDay.pl zachęca by zgłaszać sklepy i
punkty usługowe. Oferta jest skierowana do strzelnic, sklepów, firm szkoleniowych i
oferujących produkty albo usługi jak również rusznikarzy.

– Nie chcemy zapomnieć o tych najmniejszych firmach, które nierzadko świadczą usługi na
najwyższym światowym poziomie, a o których dotąd mało kto słyszał – mówi szef projektu.
Wśród towarów wystawianych na GunDay.pl nierzadko trafimy na sprzęt bardzo wysokiej
jakości, a więc i o wysokiej wartości, dlatego dla każdego użytkownika bardzo ważną kwestią
jest wiarygodność partnera w transakcji. By ją zapewnić stworzono system ocen
użytkowników i ich weryfikacji. Aby być zaliczonym do użytkowników zweryfikowanych
należy zdobyć minimum 10 pozytywnych ocen i spełnić określone warunki. Administrator
nadaje takiemu użytkownikowi widoczny dla innych status „Użytkownik Zweryfikowany”.

Kupony rabatowe to kolejna funkcjonalność, której nie ma nigdzie indziej. Firmy mogą tu
zaoferować swoim klientom kupony rabatowe, które mogą być wykorzystane podczas
zakupów na stronach internetowych oferentów. To również doskonała forma promocji i
sposobność na ściągnięcie do siebie klientów, którzy chcieliby skorzystać z oferowanych
rabatów.

Dodatkowym atutem GunDay.pl są publikacje w zakładce Blog. Na blogu swoją wiedzą
dzielą się eksperci w dziedzinie strzelectwa – znajdziemy tu znane w tym środowisku
nazwiska, takie jak Jarosław Hebda (biegły sądowy w zakresie prawnych warunków użycia
broni palnej), były żołnierz sił specjalnych „Soyers”, czy prof. Jerzy Ejsmont (czołowy
specjalista w dziedzinie strzelania długodystansowego).

– Zapraszamy użytkowników prywatnych i firmowych do zamieszczania ogłoszeń o
sprzedaży broni i akcesoriów do jej użytkowania i wszystkiego dla strzelca. Zapraszamy
firmy, które chciałyby za pomocą Kuponów rabatowych ściągnąć firmy do siebie – mówi
twórca projektu. Można też zaprezentować się szerzej jako firma lub przedstawić
użytkownikom portalu nowe produkty, które chce się wprowadzić na rynek korzystając z
działu katalog prezentacji, opisy, testy.

Uważamy, że szeroka funkcjonalność portalu GunDay.pl pomoże jego użytkownikom łatwiej
i trafniej wybierać interesujące ich przedmioty z katalogu broni palnej, optyki myśliwskiej,
broni czarnoprochowej i pneumatycznej a także akcesoriów i wyposażenia dla strzelców.
Zapraszamy do zamieszczania ogłoszeń i do tworzenia wizytówek sklepów, usług dla
strzelców i strzelnic.​

Artykuł powstał przy współpracy z portalem ogłoszeniowym GunDay.pl.
Od siebie, jako redakcja, również gorąco zachęcamy do odwiedzenia GunDay.pl!

Artykuł To pierwszy taki portal z ogłoszeniami o broni w Polsce pochodzi z serwisu Noś broń!.

Wiele osób robi pozwolenie na broń wcale nie po to, żeby nosić ją na co dzień. Chcą trzymać ją w domu, mając na względzie, że może się przydać w razie krytycznej sytuacji. Zastanawiają się więc, jaka broń będzie najlepsza do obrony miru domowego? To jest bardzo dobre pytanie, ponieważ nie koniecznie musi to być pistolet. Do wyboru mamy:

• pistolet,
• rewolwer,
• karabinek,
• strzelbę,
• pistolet z konwersją do karabinka.

Dodam, że pojęcie: karabinek nie jest „pieszczotliwym” określeniem broni długiej, ale formalną nazwą karabinu zasilanego tak zwaną amunicją pośrednią, mający nieco krótszą lufę niż pełnowymiarowy karabin. Pomyślmy teraz, które rozwiązanie będzie najlepsze.

Warunki obrony domu

Oczywiście, inaczej będzie wyglądała obrona domu jednorodzinnego, a inaczej mieszkania w bloku. W obydwu przypadkach zakładamy wtargnięcie napastników, którzy stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla nas i naszej rodziny.

W przypadku wolnostojącego budynku, włamywaczom zwykle łatwiej jest dostać się do środka. Wystarczy wybić okno na parterze lub w piwnicy. Możemy obudzić się w nocy, słysząc niepokojące dźwięki. Być może podejmiemy decyzję, żeby przeszukać dom, mając w pogotowiu broń. Będziemy musieli pokonywać załomy i sprawdzać pomieszczenia. To sprawia, że będzie potrzeba manewrowania z bronią w ciasnej przestrzeni. Ponadto, priorytetem będzie zapewnienie bezpieczeństwa pozostałym mieszkańcom domu. Dotyczy to również bezpieczeństwa przed przypadkowymi strzałami, które nigdy nie powinny paść.

W przypadku mieszkania przestrzeń do przeszukiwania jest zwykle znacznie mniejsza, bez podziału na poszczególne piętra. Na interwencję będzie jeszcze mniej czasu. Możemy się też liczyć z włamaniem przez drzwi wejściowe do mieszkania.

Jaka broń do obrony miru domowego?

Omówmy więc poszczególne propozycje broni.

• Strzelba do obrony domu. Dla wielu osób jest to najbardziej intuicyjne rozwiązanie. Trzeba przyznać, że sam dźwięk przeładowania może odstraszać. Po strzale śrutem, wylatuje on w postaci wiązki. To uprasza celowanie, nawet bez przyrządów celowniczych. W silnym stresie może to być pomocne. W dodatku, trafienie śrutem nie zawsze ma skutek śmiertelny (może to być zaleta lub wada). Minusem strzelby jest jej długość. Manewrowanie tego typu bronią wewnątrz domu może się okazać niemożliwe, szczególnie w ciaśniejszych pomieszczeniach.
• Karabinek może być pomocny przy większej posesji, głównie na otwartej przestrzeni. Nie nadaje się natomiast do ciasnych pomieszczeń. Nie ma przy tym zalet strzelby. Zdecydowanie nie jest rekomendowany do mieszkań, a w domach jednorodzinnych jego wykorzystanie jest kontrowersyjne. W dodatku, pociski przechodzą przez ściany wykonane z betonu spienionego, albo z cegły (pustaków). Nie zapewniamy więc bezpieczeństwa osobom znajdującym się za ścianą, co może całkowicie dyskwalifikować wybór tej broni do obrony domu.
• Pistolet do obrony miru domowego. To rozwiązanie może okazać się najbardziej korzystne. Jest poręczny w pomieszczeniach. Można zastosować amunicję grzybkującą, z zabezpieczeniem przez rykoszetami. To pomoże zapewnić bezpieczeństwo domownikom, ponieważ takie pociski nie przebijają łatwo ścian (choć cienkie ściany zawsze mogą przebić, szczególnie działowe).
• Rewolwer będzie podobnym rozwiązaniem do pistoletu, ale cechuje się zwykle mniejszą liczbą naboi oraz amunicją o większej energii. Obydwie cechy działają na niekorzyść rewolweru, szczególnie potężna amunicja, która może z łatwością przenikać ściany i zagrażać postronnym osobom. Rewolwer z dobrze dobraną amunicją może być sensownym rozwiązaniem, ale wydaje się, że istnieją lepsze.
• Pistolet z konwersją do karabinka. Mając pistolet, możemy dokupić do niego konwersję, czyli przystawkę, w której umieszczamy naszą broń, dzięki czemu zyskujemy z tyłu pistoletu kolbę, taką jak w karabinku. Długość lufy pozostaje taka sama jak w była w pistolecie, ale zyskujemy trzeci punkt podarcia broni za pomocą kolby. Pozwala to nie tylko na lepsze celowanie, ale również na lepszą kontrolę podrzutu broni. Broń jest przy tym krótsza, niż karabinek, a więc nie będzie sprawiała takiego problemu w pomieszczeniach. W razie potrzeby, możemy w dowolnym momencie zamontować konwersję lub ją zdjąć z pistoletu.

Jaki pistolet do obrony domu?

Wydaje się, że pistolet jest w naszym porównaniu najbardziej uniwersalnym rozwiązaniem. Szczególnie, jeśli wśród akcesoriów znajdzie się konwersja do karabinka. Zastanówmy się, jakie jego cechy będą najbardziej pożądane.

• Duże wymiary, a więc długa lufa, długa linia celowania (odległość od muszki do szczerbinki), duży i wygodny chwyt oraz pojemny magazynek.
• Duża masa, może być nawet szkielet stalowy. Taka broń będzie łatwiejsza do opanowania, a nie musimy jej nosić na co dzień, więc większa masa nie jest uciążliwa.
• Nabój 9×19 mm Parabellum, najlepiej z pociskiem półpłaszczowym (grzybkującym) oraz zabezpieczeniem przez rykoszetami (czubkiem pocisku z tworzywa sztucznego). Zmniejsza to przebijalność pocisku przez ściany.
• Wygodne manipulatory, ale nie powiększone, żeby nie zahaczać o ubranie.
• Spust o oporze około 2300-3000 N, żeby zapobiegać przypadkowym strzałom (w silnym stresie łatwo o bezwiedny ruch palca na spuście).
• Przyrządy celownicze zgodne z naszymi upodobaniami. W przypadku kolimatora, trzeba dbać o stan naładowania baterii. Dobrze sprawdzają się też podwójne przyrządy (kolimator, przez który w razie awarii widać również przyrządy mechaniczne).
• Pistolet może być wyposażony w wielofunkcyjne urządzenie wylotowe, które zmniejszy podrzut, a jednocześnie ograniczy huk strzału (zobacz artykuł: Tłumik huku). Huk może być dla nas dużym szokiem, utrudniającym dalsze działania. Nie będziemy mieli bowiem ochronników słuchu.
• Szyna akcesoryjna z zamontowaną latarką. Nie tylko może ona oświetlać ciemną przestrzeń, ale też oślepiać napastników.
• Ważne są też zabezpieczenia wewnętrzne, głównie bezpiecznik iglicy, który chroni przed przypadkowym strzałem na przykład w sytuacji upadku broni.
• Opcjonalnie, możemy pokusić się również o wspominaną już konwersję zakładaną na pistolet.

Zapraszam też do przeczytania artykułu: Pierwszy pistolet.

Artykuł Broń do obrony miru domowego pochodzi z serwisu Noś broń!.

Hoplofobia to termin, którym potocznie nazywa się nieuzasadniony strach przed bronią palną, albo przed uzbrojonymi obywatelami.

Można spotkać opinie, które przypisują broni cechy rozumnych istot. Chodzi na przykład o stwierdzenia typu: broń jest zła, niemoralna, albo szkodliwa.

Oczywiście, broń nie jest ani dobra, ani zła. Jest narzędziem, jak młotek, nóż, czy długopis. Każdego narzędzia może użyć w dobrym lub złym celu. Używają ich jednak ludzie. To oni mogą być dobrzy lub źli. Lęk przed złymi ludźmi jest uzasadniony. Jednak lęk przed bronią, która może być źle użyta przez złych ludzi, jest podobnie nielogiczny jak lęk przed długopisem, który może być źle użyty przez złych prawników…

Tymczasem, broń w rękach dobrych, praworządnych obywateli powinna być postrzegana jako coś pozytywnego i porządanego. Służy bowiem do obrony przed owymi złymi ludźmi. Jednak hoplofobia nie dopuszcza do takiego sposobu myślenia. Upraszcza rzeczywistość do stwierdzenia, że broń jest zła i już. Ewentualnie, że obywatel z bronią jest zły i niebezpieczny dla otoczenia.

W efekcie, hoplofobi (czyli osoby wykazujące hoplofobię) stoją na stanowisku, że należy możliwie najbardziej ograniczać dostęp do broni dla wszystkich ludzi.

Czy hoplofobia jest chorobą?

W tym słowie znajduje się człon: fobia, co mogłoby sugerować, że należy je traktować jako fobię w pełnym znaczeniu psychologicznym. Nie jest to jednak jednostka chorobowa. Tak naprawdę, jest to neologizm luźno nawiązujący do fobii w znaczeniu medycznym.

Hoplofobia jest bowiem lękiem o bardziej złożonych przyczynach. Ma podłoże społeczne i kulturowe. Wynika bardziej z wielopokoleniowego poglądu, że noszenie broni przez cywili jest czymś nietypowym lub wręcz niepożądanym.

Przez lata zaborów, okupacji w czasie wojny, czy wpływów sowieckich na terenie Polski władza odmawiała ludziom prawa do broni i obronności. Chociaż był to tylko przejaw chorego despotyzmu władzy, przeniknął do sposobu myślenia wielu obywateli. Dzisiaj, mimo że Polska jest wolnym krajem, wciąż pokutuje strach przed uzbrojonym społeczeństwem.

Czy broń strzela sama?

W obiegowej opinii jest wiele powiedzeń powtarzanych głównie w starszym pokoleniu. Niektóre z nich są naprawdę szkodliwe, ponieważ wprowadzają w błąd. Koronnym przykładem jest powiedzenie: broń raz do roku strzela sama. To mniej więcej tak, jakbyśmy wierzyli, że aplikacja bankowa w naszym telefonie raz do roku wyśle całe nasze oszczędności na losowo wybrany numer konta… Kto zdecydowałby się wtedy na korzystanie z aplikacji bankowych?

Na całe szczęście, takie rzeczy nie mają miejsca. Poprawnie obsługiwana aplikacja nie wyśle nikomu naszych oszczędności bez naszej wiedzy i zgody. Podobnie broń, dobrze i odpowiedzialnie obsługiwana, nie wystrzeli nigdy bez naszej woli. Trzymanie jej w domu, trenowanie na strzelnicy i noszenie na co dzień jest bezpieczne i nie grozi przypadkowym strzałem. Chroni przed tym szereg zabezpieczeń technicznych, które praktycznie uniemożliwiają samoistne oddanie strzału. Jednak przede wszystkim, chroni nas przed tym odpowiedzialne zachowanie.

Więcej na temat plusów i minusów posiadania broni można znaleźć w artykule: Czy warto mieć broń?

Artykuł Hoplofobia pochodzi z serwisu Noś broń!.

Strzelectwo sportowe jest dziedziną sportu strzeleckiego. Obejmuje najbardziej klasyczne konkurencje, które występują, albo występowały na olimpiadach. Rozgrywane są zgodnie z zasadami ISSF (International Shooting Sport Federation).

Co ciekawe, często myli się pojęcia: strzelectwo sportowe oraz sport strzelecki. Sport strzelecki jest o wiele bardziej ogólnym pojęciem i obejmuje on takie dziedziny strzelectwa, jak: sportowe, dynamiczne, czarnoprochowe, westernowe i inne. Ogółem sportu strzeleckiego w Polsce zajmuje się PZSS (Polski Związek Strzelectwa Sportowego).

Strzelectwo sportowe a dyscypliny sportu

Wyróżniamy tu trzy dyscypliny:

• pistolet (tutaj również rewolwer),
• karabin,
• strzelba gładkolufowa.

W ramach powyższych trzech dyscyplin organizowane są najróżniejsze konkurencje.

Konkurencje pistoletowe

Najbardziej znanymi konkurencjami pistoletowymi są następujące:

• 10 m Pistolet pneumatyczny (konkurencja olimpijska),
• 10 m Pistolet pneumatyczny mix (konkurencja olimpijska),
• 25 m Pistolet sportowy (konkurencja olimpijska),
• 25 m Pistolet szybkostrzelny (konkurencja olimpijska),
• 25 m pistolet standardowy,
• 25 m Pistolet centralnego zapłonu,
• 50 m Pistolet dowolny.

Konkurencje typu: mix oznaczają, że startują w nich zespoły dwuosobowe złożone z kobiety i mężczyzny. Pozostałe reguły są bliźniacze do ich odpowiedników bez dopisku mix.

Konkurencje karabinowe

Najbardziej znanymi konkurencjami w dyscyplinie: karabin są natomiast następujące:

• 10 m karabin pneumatyczny (konkurencja olimpijska),
• 10 m karabin pneumatyczny mix (konkurencja olimpijska),
• 50 m karabin dowolny (konkurencja olimpijska),
• 300 m karabin dowolny,
• 300 m karabin standardowy,
• 10 m ruchoma tarcza,
• 50 m ruchoma tarcza.

Oznaczenie: mix jest również takie, jak w konkurencjach pistoletowych.

Konkurencje strzelbowe

Natomiast najbardziej znanymi konkurencjami w dyscyplinie: strzelba gładkolufowa są następujące:

• Skeet (konkurencja olimpijska),
• Skeet mix (konkurencja olimpijska),
• Trap (konkurencja olimpijska),
• Double trap.

Oznaczenie: mix jest również takie, jak w konkurencjach pistoletowych.

Strzelectwo sportowe a broń

Wykorzystuje się zarówno broń pneumatyczną jak i broń palną. W przypadku broni palnej dominuje amunicja bocznego zapłonu. Nie chodzi bowiem o walkę z odrzutem broni i sztukę prowadzenia ognia jak w strzelectwie bojowym lub obronnym. Choć na przykład wśród konkurencji pistoletowych znajduje się: Pistolet centralnego zapłonu. Jest to konkurencja rozgrywana na dystansie 25 m, jak sama nazwa wskazuje z broni zasilanej nabojami centralnego zapłonu, a więc charakteryzującymi się znacznie większym odrzutem i podrzutem pistoletu. Jest to konkurencja bliźniacza do: Pistoletu sportowego i składa się z dwóch części: strzelania dokładnego i strzelania szybkiego.

Artykuł Strzelectwo sportowe pochodzi z serwisu Noś broń!.

Sportem jest ogół aktywności fizycznej, która wpływa na sprawność fizyczną i umysłową, stosunki społeczne lub wyniki sportowe. Sport strzelecki jest więc oczywiście jednym z przejawów sportu.

W sensie formalnym natomiast, zasady organizacyjne w sporcie są opisane przez Ustawę o sporcie. Definiuje ona między innymi pojęcia klubów sportowych oraz związków sportowych. Zgodnie z Ustawą o sporcie, każdy związek sportowy jest odpowiedzialny za jedną dziedzinę sportu. W Polsce za sport strzelecki jest odpowiedzialny Polski Związek Strzelectwa Sportowego (PZSS).

Sport strzelecki a strzelectwo sportowe

Strzelectwo sportowe jest najbardziej klasycznym przejawem sportu strzeleckiego. Obejmuje bowiem konkurencje spotykane w rywalizacji międzynarodowej, między innymi konkurencje olimpijskie. Zasady organizacji zawodów wynikają natomiast z wymagań ISSF (International Shooting Sport Federation).

Sport strzelecki obejmuje jednak znacznie więcej elementów, niż samo strzelectwo sportowe.

Sport strzelecki – podział

• Strzelectwo sportowe – klasyczne strzelectwo, oparte na przepisach ISSF. Często utożsamia się je ze strzelectwem precyzyjnym, choć nie jest to do końca ścisłe powiązanie.
• Strzelectwo dynamiczne – strzelectwo odwzorowujące realne sytuacje użycia broni, oparte na przepisach IPSC, IDPA, PiRO itp.
• Strzelectwo czarnoprochowe – realizujące zawody z użyciem broni czarnoprochowej, oparte na przepisach MLAIC.
• Strzelectwo westernowe – oparte na przepisach SASS.
• Strzelectwo długodystansowe – oparte na przepisach WBSF.
• Strzelectwo kurkowe – oparte na przepisach Bractw Kurkowych.
• Strzelectwo osób z niepełnosprawnościami, w tym osób niewidomych i słabowidzących.

W ramach sportu strzeleckiego wyróżnia się tylko trzy dyscypliny sportowe:

• pistolet (jako ogół broni krótkiej, w tym: rewolwery lub pistolety maszynowe),
• karabin (jako ogół broni długiej z gwintowaną lufą, w tym: karabinki oraz PCC),
• strzelba gładkolufowa.

W ramach powyższych dyscyplin mogą istnieć setki konkurencji strzeleckich.

Klub sportowy

Podstawową jednostką organizacyjną w sporcie jest klub sportowy. Członkami klubów są zawodnicy lub przyszli zawodnicy. W przypadku strzeleckich klubów sportowych muszą oni odbyć miesięczny staż w klubie, następnie zdać egzamin na patent strzelecki i zawnioskować o przydzielenie licencji zawodniczej. W ten sposób, stają się pełnoprawnymi zawodnikami, mogą brać udział w rywalizacji sportowej, a ich wyniki są zaliczane w oficjalnych komunikatach z zawodów. Utrzymanie licencji wymaga wyrobienia odpowiedniej liczby startów w zawodach w każdym roku kalendarzowym.

Związek sportowy

Kluby sportowe są zrzeszone w wojewódzkich związkach strzeleckich, a te należą do Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego. W ten sposób poszczególni zawodnicy należą do PZSS.

Oprócz legitymacji zawodniczej mogą oni ubiegać się o następujące uprawnienia:

• prowadzący strzelanie,
• sędziego strzelectwa sportowego (na poziomie czterech klas sędziowskich),
• sędziego strzelectwa dynamicznego (również na poziomie czterech klas sędziowskich),
• instruktora sportu strzeleckiego,
• trenera sportu strzeleckiego (na poziomie trzech klas trenerskich).

Uprawnienia prowadzącego strzelanie są ważne nie tylko wewnątrz PZSS. Są to uprawnienia, o których wspomina Rozporządzenie w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnicy. Tymczasem, uprawnienia instruktora strzelectwa mają charakter wewnętrzny. Niestety, większość Wydziałów Postępowań Administracyjnych podczas wydawania pozwolenia na broń do celów szkoleniowych kieruje się legitymacją instruktora PZSS. Wymagają ukończenia takiego kursu, choć nie mają do tego podstaw.

PZSS określa nie tylko warunki uzyskiwania poszczególnych kompetencji przez swoich członków, ale również warunki, które muszą spełniać kluby strzeleckie.

Artykuł Sport strzelecki pochodzi z serwisu Noś broń!.

Niejeden strzelec, który rozwija swoją pasję z bronią, zastanawia się pewnie, jak zostać instruktorem strzelectwa? Ponieważ prawo w naszym kraju znów nas w tej kwestii zaskakuje, zacznę od tego, od czego powinno się zaczynać ważne sprawy. Od zdrowego rozsądku.

Co powinien umieć instruktor?

• Po pierwsze, warto wybrać rodzaj strzelectwa, w którym chcemy się specjalizować. Oczywiście dobrze mieć pojęcie o wielu odmianach tego sportu lub hobby, ale w czymś trzeba się specjalizować. Specjalista od wszystkiego nie jest specjalistą. Inaczej będziemy przygotowywać młodzież do startu na olimpiadzie w strzelectwie precyzyjnym, a inaczej będziemy uczyć strzelectwa bojowego, sprawdzania pomieszczeń, strzelania zza samochodu i walki w krótkim dystansie.
• Po drugie, trzeba samemu dobrze radzić sobie w danej specjalności. Nie musimy mieć na koncie mistrzostwa Polski, ani nawet mistrzostwa osiedlowego kółka miłośników kapiszonów… Jednak instruktor strzelectwa, to przede wszystkim praktyk, który potrafi zaprezentować, jak wyglądają wszystkie techniki wykonane bezbłędnie i w dobrym tempie.
• Po trzecie, trzeba umieć prowadzić podopiecznych. Przyda się umiejętność opowiadania w ciekawy sposób, znajomość typowych błędów i sposobów radzenia sobie z nimi. Niezbędne będą też duże pokłady cierpliwości, a przy tym stanowczość.
• Po czwarte, przyda się pomysł, skąd wziąć klientów, ale to akurat temat na inne rozważania.

Po tym wstępie możemy wyłączyć rozsądek, bo przejdziemy do wymagań prawnych…

Kto może zostać instruktorem strzelectwa?

Zawód instruktora został parę lat temu zderegulowany przez Ustawę o sporcie. To oznacza, że każdy może nim być, jeśli tylko poczuje, że naprawdę tego chce. Na przykład księgowy, który nigdy w życiu nie trzymał w rękach broni, obudzi się rano i pomyśli: czuję wewnętrznie, że jestem instruktorem strzelectwa. I od tego momentu jest nim.

Problem w tym, że bez pozwolenia na broń nie będzie miał własnej broni, żeby prowadzić szkolenia. Raczej żadna strzelnica nie wypożyczy mu broni, więc temat trochę upadnie.

Gdybyśmy jednak mieli choćby pozwolenie na broń do celów sportowych, mamy czym dysponować. Przydadzą się też uprawnienia prowadzącego strzelanie. Możemy wtedy znaleźć strzelnicę, na której można wynająć oś i wziąć ze sobą kilkoro podopiecznych. W Polsce są strzelnice, które udostępniają taką usługę, jeśli mamy własną broń i uprawnienia prowadzącego strzelanie. Jeśli więc zastanawiasz się, jak zostać instruktorem strzelectwa, to jest najprostsze rozwiązanie.

Czy instruktor musi mieć pozwolenie do celów szkoleniowych?

Ustawa o broni i amunicji podaje coś takiego, jak pozwolenie na broń do celów szkoleniowych? Czy jest ono konieczne? Odpowiedź nie jest taka oczywista.

Szkoląc z broni zarejestrowanej do celów sportowych lub kolekcjonerskich, możemy mieć problemy w Urzędzie Skarbowym. Mówiąc dokładniej, możemy mieć problem z rozliczaniem kosztów broni i amunicji jako kosztów działalności. Dużo tutaj zależy od interpretacji właściwego urzędu.

Ponadto, w razie jakiegoś wypadku na strzelnicy, sąd bardzo dokładnie przyjrzy się temu, czy nasze działanie nie było przypadkiem narażeniem drugiej osoby na niebezpieczeństwo. Trudno powiedzieć, czy nie podważy naszych kompetencji i nie uzna tego jako narażenia życia… Kiedy mamy pozwolenie szkoleniowe, sprawa jest czysta.

Co daje kurs instruktora strzelectwa?

Gdybym miał odpowiedzieć zgodnie z rozsądkiem, powiedziałbym: wiedzę i umiejętności praktyczne. Gdybym jednak miał mówić zgodnie z prawem, musiałbym powiedzieć: nic, ale urzędy i tak wymagają ukończenia szkolenia, chociaż nie mają do tego podstaw prawnych. Uprzedzałem, że zdrowy rozsądek nie ma tu nic do rzeczy.

Otóż Ustawa o broni i amunicji wymienia uprawnienia instruktora strzelectwa jako jeden z warunków do otrzymania pozwolenia do celów szkoleniowych. Tyle, że po deregulacji zawodu instruktora każdy ma takie uprawnienia. Wystarczy się urodzić i już je mamy.

Tymczasem, Wydziały Postępowań Administracyjnych wymagają i to nie byle jakiego szkolenia. Żądają legitymacji instruktora sportu strzeleckiego wydanej przez PZSS (Polski Związek Strzelectwa Sportowego) lub przez AWF (Akademię Wychowania Fizycznego).

W praktyce, szkolenia te kosztują kilka tysięcy złotych, trwają kilkaset godzin i koncentrują się na możliwie najbardziej teoretycznych aspektach, dużo mniej czasu poświęcając umiejętnościom praktycznym.

Jak zatem zostać instruktorem strzelectwa?

Teraz mogę precyzyjnie odpowiedzieć na pytanie, co daje kurs instruktora strzelectwa. Jeśli wybierzemy kurs PZSS lub AWF, możemy uzyskać pozwolenie na broń do celów szkoleniowych. Jeżeli natomiast wybierzemy inne szkolenie, to jego wartość zależy od jakości tego szkolenia. Jeśli będzie naprawdę dobre, zyskamy wartościową wiedzę, żeby dobrze uczyć innych ludzi.

Artykuł Jak zostać instruktorem strzelectwa? pochodzi z serwisu Noś broń!.

Kiedy zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, większość ludzi zyskuje nowy problem: co kupić rodzinie, znajomym, a także ludziom, których widzimy zwykle raz w roku, pechowo właśnie w Święta. Wytężamy wtedy naszą pamięć, myśląc: czym oni się ostatnio interesowali? Jeśli nic nie wymyślimy, wiadomo, że wybór padnie na kolejny krawat, skarpetki, albo inny powerbank… Na szczęście czasami zdarza się, że ktoś ma ciekawe hobby. W tym artykule pomyślimy, jaki prezent wybrać dla strzelca?

Zakładam, że jeśli czytasz ten artykuł, to sam/sama nie interesujesz się strzelectwem. Jeśli strzelacie razem i spędzacie długie godziny na strzelnicy, prawdopodobnie nie potrzebujesz czytać moich porad zakupowych. Sytuacja się komplikuje, jeśli strzelectwo jest dla nas „czarną magią”, a jednak chcemy wykombinować jakiś prezent z związany z tym hobby.

Jaki prezent dla strzelca jest złym pomysłem?

1. Zacznijmy od najgorszego: zakup broni. Jeśli sam/sama nie masz pozwolenia na broń, zakup broni i tak nie jest możliwy. Bez odpowiednich uprawnień w sklepie z bronią można jedynie pooglądać różne konstrukcje. Całe szczęście! Bo większość strzelców jest bardzo wybredna, jeśli chodzi o broń. Gdyby ktoś próbowałby podarować nam jakiś model broni, jest bardzo mała szansa, że trafi w gust.
2. Sytuacja komplikuje się w przypadku akcesoriów do broni. Zgodnie z Ustawą o broni i amunicji, większość akcesoriów nie jest zaliczana do tak zwanych istotnych części broni. W konsekwencji, może je kupić każdy, bez żadnych pozwoleń. Dam Ci jedną radę: nie rób tego! Sytuacja jest taka sama, jak w punkcie pierwszym. Jeśli nie znasz doskonale upodobań strzeleckich obdarowywanej osoby, nie masz szansy dobrze wybrać. Ja wiem, że nie wypada wybrzydzać. Prawdopodobnie obradowana osoba ładnie podziękuje nie nie da po sobie poznać, że prezent nie trafił w dziesiątkę… Jednak wybierając prezent dla strzelca, musisz sobie odpowiedzieć na ważne pytanie: prezentem chcesz sprawić frajdę jemu/jej, czy sobie?

Jaki prezent jest dobrym pomysłem?

Spróbuję w takim razie podać kilka dobrych pomysłów.

• Najprostszym rozwiązaniem są gadżety w stylu: kubki, podkładki, notesy, termosy w kształcie naboju, breloczki itp., które mają na sobie zabawne teksty o broni i strzelectwie, albo ładne zdjęcia broni lub amunicji. Pomysł jest mało kreatywny, ale dopiero się rozgrzewam…
• Można też pokusić się o akcesoria, które się zużywają, na przykład preparaty do czyszczenia broni, wyciory lub sznury do czyszczenia lufy, olej lub smar, zbijaki (makiety amunicji, które mają za zadanie zamortyzować pracę mechanizmu uderzeniowego w broni podczas treningu na sucho). Tutaj dobrze byłoby znać choć trochę upodobania, wybierając prezent dla strzelca. Choć trudno w tym przypadku o całkowicie zły wybór. Większość tych akcesoriów i tak będzie przydatna.
• Książka o strzelectwie. Warto dowiedzieć się minimum, jakim rodzajem strzelectwa interesuje się osoba obdarowywana. Czy jest to strzelectwo precyzyjne, dynamiczne, bojowe, długodystansowe, czy interesuje się pistoletami, rewolwerami, bronią długą… a może bronią historyczną? W każdej kategorii z pewnością uda się znaleźć coś ciekawego.
• Kurs lub udział w wydarzeniu strzeleckim. Tego nigdy za wiele (pod warunkiem, że nie będzie to kurs dla początkujących kupowany osobie z wieloletnim stażem). Ciekawe eventy, jak zawody, pikniki, szkolenia na różnym poziomie, weekendy wyjazdowe stanowiące przygodę z bronią… Może być też trening indywidualny, albo po prostu wizyta na wybranej strzelnicy. Jest tego pełno do wyboru i trudno tutaj o zły wybór.
• Bon podarunkowy w sklepie z bronią i z akcesoriami do broni. To jest bardzo bezpieczne podejście. Każdy strzelec dokupuje czasami kaburę, latarkę, dodatkowe magazynki, ładownice lub inne dodatki. Bon z pewnością się przyda!

Wiesz już, jaki prezent dla strzelca kupić? Mam nadzieję, że choć trochę pomogłem.

Artykuł Jaki prezent dla strzelca? pochodzi z serwisu Noś broń!.

Kiedy mówię ludziom, że mam pozwolenie na broń, zwykle reagują zdziwieniem. Broń? Naprawdę? Ciekawe! W końcu pada to jedno pytanie: Tomek, tak naprawdę, po co ci broń? Mam kilka powodów, o których napiszę w tym artykule. Zastanowimy się więc razem, czy warto mieć broń.

Czy warto mieć broń do obrony domu?

Mieszkamy w lesie, na sporej polanie. Zimą czasem zostajemy tu całkiem sami. Stanowimy przez to „ławy kąsek” dla ewentualnych złodziei i bandytów. Dom ma dużo okien na parterze, w tym jedno okno z wyjściem na taras. Jak wiadomo, szyby okienne nie są najlepszym zabezpieczeniem antywłamaniowym. Pół biedy, gdyby złodzieje nie zastali nas w domu. Jednak perspektywa zagrożenia mojej rodziny sprawia, że chcę mieć możliwość obrony. Choć okolica jest spokojna, czułbym się trochę nieswojo, bezbronny w środku lasu…

Każdy mieszka w innych warunkach. Dla wielu osób miasto i mieszkanie w bloku może być prawdziwą „dziczą”, jak dla mnie las. Faktem jest, że napady i włamania się zdarzają. Nie muszą zdarzyć się akurat nam, ale… mogą. Prawdopodobieństwo, że sytuacja krytyczna zdarzy się dzisiaj, jest całkiem małe. Jednak prawdopodobieństwo, że zdarzy się kiedykolwiek w czasie naszego życia jest już znacznie większe. Myślę, że w tym kontekście dobrze jest się zastanowić, czy warto mieć broń w domu.

Co z noszeniem broni?

Posiadanie broni w domu to jedno, ale noszenie broni ze sobą w kaburze, to zupełnie inna sprawa. Warto? To pewnie zależy od miejsca, w którym mieszkamy. W okolicy mojego domu największym zagrożeniem mogą być sfory wolno biegających psów, ewentualnie dziki lub łosie (te ostatnie, choć największe, zwykle są łagodne). Wiele osób pewnie stwierdzi, że bardziej ufa dzikim zwierzętom, niż ludziom… To smutna rzeczywistość, ale na porządku dziennym dzieją się prawdziwe okrucieństwa. Czasem mają miejsce w bloku obok, w sąsiedniej klatce, dosłownie w promieniu paru metrów od nas. Nie o wszystkich słyszymy w mediach. Faktem jest jednak, że ludzie bywają okrutni.

Przez wiele lat mieszkałem w Warszawie. Chyba nie znam osoby, która nigdy nie znalazła się w opresji. Czasem „rozeszło się po kościach”, to świetnie. Inni nie mieli tyle szczęścia. Napady nie zdarzają się sporadycznie, ale na porządku dziennym. W skali całego życia prawdopodobieństwo ich wystąpienia graniczy z pewnością. Nie zawsze będzie potrzeba użycia broni. Czasem lepiej oddać portfel i telefon. Myślę jednak, że warto mieć wybór, a nie być skazanym na łaskę bandytów, na których akurat się natkniemy.

Inną sprawą jest fakt, że samo posiadanie broni nie gwarantuje nam bezpieczeństwa. Broń bez umiejętności sprawnego posługiwania się nią może być większym problemem niż pożytkiem. W dodatku, w niektórych sytuacjach nawet najlepiej wyszkolony strzelec nie będzie miał możliwości obrony, ponieważ zostanie całkowicie zaskoczony przez napastników. Tutaj dochodzimy do kolejnego powodu noszenia broni. Chodzi o postawę społeczną.

Broń jako postawa społeczna

Jeśli napastnik wyciągnie broń wśród ludzi, którzy nie mają broni, pozostaje jedynym człowiekiem z bronią. Staje się bezkarny. Co innego w uzbrojonym społeczeństwie. Jeśli co druga, co trzecia osoba w okolicy ma broń, napastnik nie wyciągnie swojej. Wie, że jeśli to zrobi, znajdą się ludzie, którzy także ją wyciągną.

Złodziej, bandyta, to nie jest człowiek szukający honorowej walki. Gdyby tak było, brałby udział w rywalizacji sportowej, a nie napadał bezbronne osoby w ciemnej uliczce. On chce łatwego zysku. Bazuje na zaskoczeniu, przewadze siłowej. Chce zebrać łup, a nie ryzykować własne życie. Jeśli wie, że nie ma przewagi, nie zaatakuje. Tak działa profil psychologiczny większości przestępców, którzy napadają ludzi.

Uzbrojone społeczeństwo jest trochę jak szczepionka. Pojedyncza osoba, kiedy się zaszczepi, zwykle wciąż może się zarazić. Jednak w zaszczepionym społeczeństwie dana choroba niemal nie występuje. Pojedyncza osoba z bronią wciąż może zostać napadnięta. Jednak w uzbrojonym społeczeństwie napady niemal nie występują.

Jako ciekawostkę warto dodać, że nieuzasadniony lęk przed bronią lub uzbrojonymi obywatelami jest potocznie nazywany hoplofobią.

Czy warto mieć przy sobie broń? Ja traktuję to jako postawę społeczną, kształtującą odpowiedzialność, zaradność i obronność. Tę postawę chcę promować.

Po co mi broń skoro jest Policja?

Wiele osób mówi: po co ci broń, jeśli jest Policja? Idąc tym tropem rozumowania, powinniśmy powiedzieć: po co gaśnice, skoro jest Straż Pożarna? Po co apteczki medyczne, skoro są szpitale? Problem w tym, że napad na ulicy trwa kilka sekund, do minuty. W tym czasie nie zjawi się Policja i nie obroni nas. Przyjadą później, rozpoczną sprawę, spróbują znaleźć sprawcę… Jednak w czasie napadu będziemy tylko my, napastnik i ewentualnie uzbrojeni ludzie wokół nas (albo rozbrojeni).

Broń a strzelaniny

Pojawiają się też często argumenty według których w uzbrojonym społeczeństwie częściej dochodzi do strzelanin w miejscu publicznym. Jako koronny dowód podawane są zazwyczaj Stany Zjednoczone. Warto przy tym zwrócić uwagę na dwa fakty.

1. W strzelaninach, o których słyszy się w mediach, żaden przestępca nie strzela z legalnej, zarejestrowanej broni. Jeśli w danym społeczeństwie będzie więcej legalnej broni, będą ją mieli praworządni obywatele. Tymczasem, rozbrojone społeczeństwo nie oznacza, że przestępcy nie mają broni. Oznacza za to, że porządni ludzie nie mają się czym bronić.
2. Strzelaniny zdarzają się zwykle w miejscach, gdzie nie wolno mieć broni. Jest to więc sytuacja rozbrojonego społeczeństwa. Jeśli przestępca wejdzie tam z bronią, jest jedynym człowiekiem z bronią. Kilka razy szaleniec zaczął strzelać w miejscu, gdzie ludzie są uzbrojeni i został powstrzymany przez strzelców, co oszczędziło życie wielu ludziom. Przykładem może być choćby Elisjsh Dicken. Powstrzymał on mordercę, który zaczął strzelać w centrum handlowym. Bandyta miał przy sobie trzy sztuki broni i około sto sztuk amunicji, co pokazuje skalę planowanej zbrodni.

Podsumowując powyższe dwa spostrzeżenia, warto dążyć do jednej z dwóch sytuacji: albo nikt nie ma broni, albo mają ją wszyscy. Pierwszy wariant jest nierealny w praktyce. Bandyci i tak mają broń. Gdyby nawet zdobycie broni palnej stało się dla nich wyjątkowo trudne, znajdą inne narzędzia, żeby krzywdzić ludzi. Przykładem może być Londyn, który wiedzie niechlubny prym w przestępstwach dokonywanych za pomocą noży. W drugim wariancie wystarczy, że około 30% ludzi ma broń. Społeczeństwo staje się wówczas zdolne do obrony.

Czy trzeba umieć strzelać?

Wydaje się, że noszenie broni przy sobie bez umiejętności posługiwania się nią może być jeszcze bardziej zgubne niż brak broni. Czy warto mieć broń? Tak, ale musi to iść w parze z umiejętnościami.

Co ważne, do sprawnego posługiwania się bronią palną nie jest tak bardzo potrzebna sprawność ogólna (w tym kondycja, siła, czy mobilność). Dzięki temu, nawet starsze osoby mogą posługiwać się dobrze bronią. To wyrównuje szanse w konfrontacji bandytów i ofiar. Największym wyrównaniem szans jest jednak powszechność broni wśród ludzi.

Broń a obronność kraju

Cywile z bronią mogą oczywiście uczyć się strzelectwa bojowego, ale prawdopodobnie ich broń nie będzie kluczowym elementem decydującym o losach kraju w przypadku wojny. Dużo ważniejsze są tutaj zdobywane umiejętności, niż sama broń, która w wojsku musi być zunifikowana, strzelać taką samą amunicją itp.

Warto jednak zauważyć, że w przypadku okupacji danego terenu, okupant inaczej traktuje mieszkańców, którzy mają broń. Nie da rady zabrać całej broni z rąk cywili. Świadomość, że na danym terenie ludzie prawdopodobnie są uzbrojeni, narzuca inne zachowania humanitarne. Okupant stara się nie przyciskać ludności do przysłowiowego muru i nie prowokować ich do desperackich prób ratowania się z opresji.

Również bez wojny inaczej rządzi się społeczeństwem zaradnym, odpowiedzialnym, zdolnym do obrony w razie konieczności.

Czy warto mieć broń?

Warto. Posiadanie broni kształtuje odpowiedzialność. W środowisku strzeleckim bardzo ważne są zasady bezpieczeństwa i zdolność opanowania emocji. Posiadanie broni jest zdrowe dla społeczeństwa na wiele różnych sposobów. Spuentuję więc za pomocą tytułu tej strony: Noś broń!

Artykuł Czy warto mieć broń? pochodzi z serwisu Noś broń!.